Prosimy o zapoznanie się z poniższym tekstem przed pierwszym spotkaniem.

Jeśli coś będzie budziło Wasz sprzeciw lub wątpliwości, nie wahajcie się Państwo pytać!

Dla kogo jest terapia.

Do Fundacji Na Szlaku może zgłosić się rodzina, małżeństwo lub para, która przeżywa kryzys czy boryka się z trudnościami, z którymi sama sobie nie umie poradzić.

Problemy rodziny mogą być związane z chorobą (psychiczną lub somatyczną) jednego z członków rodziny, ale także z kryzysem związanym ze zmianą etapu życia (np. kryzys między rodzicami a nastolatkiem, kryzys związany z usamodzielnianiem się dzieci).

Pomagamy też małżeństwom i parom, które znalazły się w impasie.

Terapia jest sytuacją dobrowolną i potrzebna jest współpraca wszystkich zainteresowanych osób. Nie wyklucza to osób, które nie są całkowicie przekonane i mają wątpliwości co do sensowności korzystania z terapii. Trzeba jednak pamiętać, że pozytywne zmiany w rodzinie/związku są możliwe wtedy, gdy istnieje zaangażowanie w pracę nad zmianą.

Psychoterapia nie może nikogo zmienić wbrew jego woli.

Zasadniczo w terapii pary lub rodziny nie pracujemy indywidualnie z jedną osobą – spotykamy się z całymi rodzinami lub parami. Indywidualne spotkania z częścią rodziny, np. ojcem i córką, samymi dziećmi, jednym małżonkiem itp. są możliwe w szczególnych sytuacjach. Zależy to od charakteru problemów w rodzinie i jest wcześniej uzgadniane.

Osoby, które wymagają indywidualnej pomocy (psychologicznej czy medycznej) są kierowane do innych ośrodków.

Nie pomagamy osobom, które tej pomocy nie chcą. Nawet, jeśli jest to terapia zlecona przez sąd, decydujemy się ją podjąć tylko pod warunkiem zgody na nią wszystkich zainteresowanych.

Jak wygląda spotkanie?

Terapię małżeństw, par, rodzin prowadzi jedna lub dwie osoby. Zależy to od Państwa potrzeb, opinii terapeuty a także finansowych (terapia z dwójką terapeutów jest trochę droższa CENNIK).

Pierwsze spotkanie (czasem kilka pierwszych spotkań) nazywamy konsultacjami. Celem konsultacji jest zapoznanie się z problemami, jakie skłaniają rodzinę/parę do szukania pomocy. Z punktu widzenia terapeutów prowadzących konsultacje szczególnie istotne jest poznanie opinii wszystkich osób uczestniczących w spotkaniu, nawet jeśli są to opinie całkowicie ze sobą sprzeczne. Pozwala to lepiej zrozumieć Państwa sytuację oraz uzgodnić realistyczne cele terapii.

Konsultacje są prowadzone przez tego samego terapeutę (lub terapeutów), z którymi będziecie się Państwo spotykać w dalszym ciągu terapii.

Czasem,  za Państwa zgodą, terapeuci zapraszają do współprowadzenia terapii jeszcze jednego terapeutę. Nazywamy go koterapeutą. Uczestniczy on w spotkaniu za pośrednictwem kamery lub jest z Państwem w pokoju, ale pełni rolę biernego obserwatora. Punkt widzenia takiej osoby, która ma większy dystans do tego, co dzieje się w terapii, bywa bardzo cenny. Do roli koterapeuty zapraszamy stażystów, ich obecność nie wpływa na cenę terapii. Stażystami są terapeuci szkolący się w terapii rodzin.

Jedno spotkanie terapeutyczne trwa około 70 minut. Po około 50 minutach terapeuci robią przerwę, w czasie której omawiają przebieg spotkania z koterapeutą. Trwa to ok. 10-15 minut, po czym terapeuci wracają do rodziny, przekazują refleksje i umawiają następny termin. Spotkania odbywają się zwykle co dwa tygodnie.

Kto bierze udział w spotkaniu?

W zależności od problemów, wyznaczonych celów i sposobów pracy na spotkania mogą być zapraszani różni członkowie rodzin w różnych konstelacjach. Na przykład, czasami mogą to być osobne sesje dla rodziców, osobne dla dzieci lub inne warianty w zależności od potrzeb. Organizowanie takich spotkań jest również uzgadniane z poszczególnymi osobami w rodzinie. W spotkaniach rodzinnych na ogół uczestniczą także dzieci chyba, że poruszane sprawy dotyczą ściśle relacji małżeńskiej.

Poufność

Spotkania terapeutyczne prowadzone w Fundacji Na Szlaku są zwykle nagrywane w systemie audio-video. Nagrania stanowią rodzaj dokumentacji, dzięki której terapeuta może np. powrócić do ważnych momentów terapii. Nagrania oraz wszystkie inne informacje udzielone przez Pacjentów w procesie terapii mają charakter ściśle poufny. Zasady etyki psychoterapeuty oraz odpowiednie ustawy zobowiązują nas do przestrzegania tajemnicy zawodowej, co oznacza, że owa dokumentacja nie może być ujawniana czy rozpowszechniana w żaden sposób, chyba, że wyrażą na to zgodę (pisemnie) wszystkie osoby, których te informacje dotyczą.

Nagrania przechowujemy przez czas trwania terapii (chyba, że rodzina umówi się z terapeutami inaczej).

Do przestrzegania tajemnicy lekarskiej zobowiązane są wszystkie osoby, które w jakikolwiek sposób zetkną się z dokumentacją prowadzonej terapii, niezależnie od zawodu, tzn. wszyscy terapeuci, superwizorzy (czyli osoby konsultujące terapię), osoby szkolące się oraz personel biura.

W sytuacji podjęcia przez Państwa decyzji o rozwodzie lub też wszczęcia innego postępowania sądowego (w sprawie opieki nad dziećmi, itp.), terapeuci Fundacji nie podejmą się występowania w charakterze świadka, są bowiem zobowiązani tajemnicą zawodową.

Trudności w trakcie terapii.

W trakcie terapii rodzinnej (podobnie jak w przypadku terapii indywidualnej) może u uczestników wystąpić poczucie braku pozytywnych efektów czy wręcz pogorszenia.

Towarzyszyć temu mogą uczucia niepokoju, smutku czy  bezradności. Uczucia te mogą być przejściowe i – paradoksalnie – wynikać z postępów w terapii. Praca terapeutyczna wywołująca zmiany jest często okupiona wysiłkiem i negatywnymi uczuciami, ale jest to sytuacja przejściowa. Zachęcamy Państwa do dzielenia się tymi uczuciami w trakcie spotkań terapeutycznych, by mogły być one rozpoznane, omówione i właściwie zrozumiane.

Istnieje też pewne niebezpieczeństwo związane z pracą nad relacjami, szczególnie partnerskimi czy małżeńskimi. Jakkolwiek deklarowanym celem terapii może być poprawa i utrzymanie relacji, to wraz z pogłębieniem własnej świadomości i pełniejszym wyrażaniem własnych potrzeb partnerów może dojść do konfrontacji ujawniającej taką wzajemną sprzeczność potrzeb obu partnerów, która utrudnia dalsze trwanie w związku lub czyni go wręcz niemożliwym. Partnerzy podejmujący pracę nad swoim związkiem powinni być świadomi istnienia takiego zagrożenia. Dotyczy to szczególnie tych sytuacji, gdy problemy pary trwają bardzo długo, a ich relacja jest w stanie rozpadu czy w fazie destrukcyjnych konfliktów.

Metoda pracy.

Terapia w Fundacji Na Szlaku jest w zasadniczym stopniu oparta o teorię i tzw. myślenie systemowe. Oznacza to, że problemy, z jakimi zgłasza się do terapii rodzina lub para będą rozpatrywane jako problemy całego „systemu rodzinnego”, z perspektywy interakcyjnej, tzn. jak dany problem wpływa na relacje pomiędzy poszczególnymi osobami w rodzinie i co można zrobić, by go rozwiązać lub zminimalizować.

Jeśli w trakcie terapii pojawią się problemy, które wymagają jeszcze innego podejścia, (np. objawy depresyjne u jednego z członków rodziny wymagające leczenia farmakologicznego), wskazane zostaną ośrodki czy osoby, do których należy się zgłosić w tej sprawie po pomoc.

W zależności od specyfiki tego konkretnego problemu terapia rodzinna będzie dalej prowadzona lub nie.

Podejście systemowe oznacza też różne sposoby i techniki pracy, np. takie jak analiza problemu w świetle tradycji rodzinnych, formułowanie zadań dla członków rodziny celem poprawy funkcjonowania, próbowanie nowych sposobów rozumienia się i porozumiewania się w rodzinie. Wybór podejścia czy techniki terapii będzie zależał od konkretnych potrzeb, konkretnej rodziny.

Ponadto

Ponadto jako uczestnicy terapii macie Państwo prawo:

– pytać o wszystko w każdym momencie terapii, jeśli pojawi się niejasność co do jej przebiegu czy stosowanych procedur;

– wyrażać swoje zdanie czy opinie – także krytyczne – na temat terapii;

–  aktywnie angażować się w formułowanie celów oraz współpracę w ich osiąganiu;

– w razie przekonania o nieskuteczności naszej pomocy, zakończyć terapię w każdym momencie i oczekiwać, że wskażemy inny ośrodek świadczący podobne usługi;

– pytać o alternatywne sposoby pracy osiągania celów sformułowanych w terapii.